Ustal prawdopodobną granicę źródła

Porównaj miejsce znalezienia cząstek z wszelkimi otworami, odpływami lub znanymi niedawnymi pracami konserwacyjnymi. Skupisko pod obszarem prac może mieć inne wyjaśnienie niż powracające cząstki wydostające się przy jednej granicy urządzenia. Zachowaj niepewność, jeśli mogły dotrzeć z zewnątrz. Sama reakcja na magnes lub widoczny kolor nie identyfikują jednoznacznie stopu, komponentu ani mechanizmu uszkodzenia i nie powinny być przedstawiane jako dowód.

Uwzględnij morfologię i towarzyszący stan

Płatki, zwinięte wióry, materiał ziarnisty i łuski korozji rodzą różne pytania o źródło. Odpowiedni specjalista może zbadać reprezentatywny materiał i porównać go z udokumentowanymi częściami. Świeże ślady ocierania lub zmienione dowody dotyczące pracy mogą uzasadniać badanie, lecz pojedynczy współwystępujący objaw nie ustala źródła. Nie otwieraj osłon, nie sięgaj do otworu ani nie uruchamiaj maszyny, aby wytworzyć więcej pozostałości.

Cząstki znalezione po wierceniu lub pracach wytwórczych w pobliżu należy porównać z tymi pracami przed stwierdzeniem zużycia wewnętrznego. Jeżeli podobne cząstki pojawiają się ponownie po ustaniu tego zewnętrznego źródła, pytanie o źródło się zmienia. Dowody powinny rozróżniać te okresy, zamiast łączyć wszystkie pozostałości.

Określ kolejne badanie rozstrzygające między hipotezami

Zapytaj, czy cząstki są zgodne ze zidentyfikowaną powierzchnią i czy inspekcja może określić granice ewentualnego powiązanego ubytku materiału. Jeśli zużycie wewnętrzne pozostaje prawdopodobne, oceniający powinien określić wymagany bezpieczny zakres i decyzję dotyczącą eksploatacji. Samo zamiecenie cząstek może usunąć użyteczne dowody bez wyjaśnienia nawrotów. Nie podano żadnego progu cząstek zużycia, materiału wewnętrznego ani diagnozy łożyska MARSTON; dowody muszą łączyć rzeczywisty materiał i miejsce z uzasadnionym wnioskiem.