Porównać narażenie komponentów

Wiatrowskaz może znajdować się nad obszarem wirnika, obok niego lub w częściowo osłoniętym położeniu względem niego. Wąski przyrząd może gromadzić i tracić lód inaczej niż szeroka łopata lub zakryte połączenie. Ogrzewany czujnik, jeśli rzeczywiście jest zamontowany, tworzyłby kolejną istotną różnicę. Nie wnioskować o obecności ogrzewania ani o braku lodu na czujniku wyłącznie z ruchu. Obserwacja opisuje jeden komponent, a nie całą instalację.

Ostrożnie korzystać z oceny wiarygodności sygnału

Zmieniający się odczyt kierunku może być rzeczywisty, podczas gdy inna część pozostaje oblodzona. Odwrotnie, poruszający się na filmie wiatrowskaz nie dowodzi, że cały jego tor pomiarowy jest dokładny lub reprezentatywny. Przed wyciągnięciem wniosku dopasować czasowo dostępne dowody z przyrządu i wirnika. Nie wydawać polecenia ruchu ani nie obchodzić ograniczenia związanego z oblodzeniem, aby sprawdzić pozorną rozbieżność; pytanie dotyczy tego, co każda obserwacja może faktycznie ustalić.

Przyrząd może poruszać się w części swojego zakresu, nadal mając miejscowy lód w innym obszarze. Podobnie jeden widoczny poruszający się komponent nie potwierdza poprawności każdego dostarczanego przez niego pomiaru. We wniosku osoby oceniającej oddzielić ruch fizyczny, poprawność sygnału i stan wirnika.

Zapytać o właściwy zakres oceny oblodzenia

Osoba oceniająca powinna określić, które komponenty wymagają dowodów akceptowalnego stanu i które obserwacje czujników są dopuszczone do tej oceny. Jedno urządzenie może dostarczać informacji bez poświadczania stanu innego. DNV rozdziela zagadnienia wykrywania i projektowania w ocenie oblodzenia; nie stwierdza się tutaj istnienia funkcji MARSTON dopuszczającej pracę po oblodzeniu na podstawie czujników. Następna decyzja musi być zgodna z instrukcjami zainstalowanego urządzenia i uwzględniać obszary, których nie zaobserwowano wiarygodnie.