Zbudować fizyczną hipotezę uderzenia

Wykorzystać zaobserwowany przedmiot, kierunek i czas tylko w takim zakresie, w jakim są znane. Złamana gałąź w pobliżu nie dowodzi, że uderzyła w turbinę, natomiast ślad o kształcie uderzenia może uzasadniać badanie nawet bez odnalezienia przedmiotu. Porównać możliwe drogi z rzeczywistym rozmieszczeniem elementów. Unikać przypisywania energii uderzenia na podstawie niepewnej masy przedmiotu lub ogólnej prędkości wiatru podczas burzy.

Spojrzeć poza pierwszy widoczny ślad

Kontakt mógł uszkodzić warstwę ochronną, zmienić krawędź lub przemieścić osłonę. Fragment mógł następnie oddziaływać na inny obszar. Istniejące zdjęcia zdalne mogą pomóc zlokalizować te kwestie, ale nie pokażą każdego ukrytego mocowania ani warstwy kompozytu. Specjalista powinien dobrać zakres inspekcji odpowiedni do podejrzewanego mechanizmu. Nie podchodzić, nie manipulować elementem ani celowo nie uruchamiać maszyny, aby sprawdzić kolejny kontakt.

Przemieszczona osłona ochronna może również stworzyć późniejsze narażenie środowiskowe po pierwotnym uderzeniu. Ocena powinna zatem uwzględniać zarówno początkowy kontakt, jak i okres przed wykryciem, ponieważ drugi mechanizm może dotyczyć obszarów, których odłamki nigdy bezpośrednio nie dotknęły.

Poprosić o wynik dla poszczególnych elementów

Ocena powinna rozróżniać potwierdzone uszkodzenia od uderzenia, obszary odpowiednio zbadane i miejsca wciąż nierozstrzygnięte. Każda propozycja naprawy lub wymiany powinna obejmować dotknięte funkcje zamiast jedynie przywracać wygląd. Jeśli dowody zdarzenia są słabe, wniosek powinien zachować tę niepewność zamiast wymyślać przyczynę. Nie ustanawia się żadnej klasy odporności MARSTON na uderzenia ani uniwersalnej dopuszczalnej wielkości wady; dopuszczenie do pracy nadal podlega rzeczywistym instrukcjom urządzenia i projektu.