Przyporządkuj pokrycie do fizycznej łopaty

Seria nakładających się widoków może wyglądać na kompleksową, chociaż tylna strona krawędzi, przejście przy nasadzie lub zacieniony obszar pozostają niewidoczne. Zmiany perspektywy mogą też sprawiać wrażenie, że dwa zdjęcia pokazują różne obszary, choć w znacznym stopniu powielają pokrycie. Osoba weryfikująca potrzebuje mapy powierzchni łopaty albo równoważnego, czytelnego przedstawienia obszarów zbadanych i niezbadanych, zamiast wnioskowania o kompletności na podstawie długości galerii zdjęć.

Sprawdź, czy cel badania mógł być widoczny

Poruszenie obrazu, odblaski, ekspozycja i rozdzielczość wpływają na wykrywanie nawet tam, gdzie obszar znajduje się w kadrze. Rozległa strefa erozji i wąska linia nie wymagają takich samych dowodów optycznych. Obrazy wizyjne z drona nie potwierdzają stanu każdej wewnętrznej warstwy kompozytu. DOE omawia odrębną rolę badań podpowierzchniowych, co uzasadnia wniosek właściwy dla danej metody, a nie bezwarunkowe stwierdzenie, że łopata przeszła badanie.

Jeżeli na jednej stronie występują odblaski podczas całych oględzin, powtarzane zdjęcia tej strony mogą nie zwiększać miarodajnego pokrycia badaniem przy poszukiwaniu cienkiej linii. Wykonawca powinien wyjaśnić, czy poszukiwana cecha mogła rzeczywiście być tam widoczna i jak zostanie potraktowany każdy nierozstrzygnięty obszar.

Wykorzystaj lukę do określenia dalszych badań

Zapytaj wykonawcę badania, jaki dodatkowy zatwierdzony widok lub metoda rozstrzygnęłyby konkretny niezaobserwowany problem. Obsługa drona, zezwolenia dotyczące statku powietrznego i stan turbiny wymagają odpowiedniego planowania przez kompetentne osoby; ta strona nie podaje procedury lotu ani ustawiania wirnika. Nie deklaruje się funkcji inspekcji dronem MARSTON ani uniwersalnej dokładności wykrywania wad. Użytecznym wynikiem jest określone pokrycie fizycznych obszarów i ukierunkowane następne badanie tam, gdzie dowody są niewystarczające.