Mierz na zgodnej granicy wejścia/wyjścia

Rejestruj wejście UPS i wyjście dostarczane do obciążenia w tym samym okresie, określając stan ładowania baterii i tryb pracy. Okres doładowywania nie jest miarodajnym pomiarem samych strat konwersji w stanie ustalonym. Uwzględnij akcesoria sieciowe lub zarządzania zgodnie z wybraną granicą. Schneider zaleca stosowanie sprawności przy rzeczywistym obciążeniu; nie podaje jednej wartości strat dla każdego UPS.

Przedstaw bezwzględny i względny narzut

Hipotetycznie obciążenie 100 W zasilane przez UPS pobierający 120 W daje różnicę 20 W i sprawność wyjście/wejście 83.3 procent na tej uproszczonej granicy w stanie ustalonym. Przez dziesięć godzin energia wejściowa wynosi 1.2 kWh, a użyteczna energia wyjściowa obciążenia 1.0 kWh. Te wymyślone wartości wykluczają zmiany energii baterii i nie stanowią porównania produktów ani parametru znamionowego MARSTON.

Podawaj stratę bezwzględną obok sprawności procentowej. Pozornie słaby wynik procentowy przy bardzo małym obciążeniu może oznaczać niewiele watów, choć te waty nadal mogą być znaczące względem ograniczonej użytecznej energii wiatrowej.

Porównaj obsługiwane warianty usługi

Zapytaj, czy inny, prawidłowo dobrany UPS lub obsługiwany tryb może zmniejszyć zużycie własne, zachowując wymagane przez właściciela przełączanie i kondycjonowanie zasilania. Nie wybieraj bypass wyłącznie dla poprawy wskaźnika energii bez przeanalizowania zmian usługi. Odnoś wkład wiatru do całego zaakceptowanego poboru wejściowego, oddzielnie raportując energię IT po stronie odbiorów. Dołącz do zapytania dowody strat przy rzeczywistym obciążeniu i zaakceptowany tryb. Mniejszy narzut może zwiększyć użyteczność ograniczonego wkładu wiatru, ale nie wykazuje nieprzeanalizowanego interfejsu wejściowego UPS, czasu podtrzymania ani zdolności do niezależnego zasilania.