Oddziel trzy wielkości na półce

Zapisz zainstalowaną moc modułów, wydajność wymaganą po awarii przyjętej w projekcie oraz rzeczywiście zasilane obciążenie. Ustal, czy ładowanie akumulatora jest uwzględnione w wymaganym stanie. Na przykład cztery hipotetyczne moduły 1 kW nie oznaczają poboru 4 kW, gdy zapotrzebowanie usług DC wynosi 1.5 kW. Ten prosty przykład nie potwierdza też wymaganej redundancji po obniżeniu mocy z powodu temperatury lub awarii modułu.

Poproś o rzeczywistą politykę pracy modułów

Niektóre systemy dzielą obciążenie między aktywne moduły; inne mogą zmieniać dostępność modułów, aby poprawić pracę. Uzyskaj obsługiwane zachowanie i dane o stratach od właściwego producenta, zamiast wymyślać uniwersalną regułę rozdziału pracy. Uwzględnij pobór sterownika i rozdziału zasilania tam, gdzie pozostają poza granicą sprawności modułu. Moduł wykazujący małą moc wyjściową może nadal być pod napięciem i gotowy na zmianę zapotrzebowania usług.

Zapisz dostępność modułów oraz obciążenie rzeczywiście przejęte po określonej awarii. Wolne miejsce rezerwowe na półce nie potwierdza zainstalowanej mocy rezerwowej, a zainstalowana moc nie potwierdza poboru na wejściu.

Użyj właściwej wielkości w porównaniu z energią wiatrową

Roczne użyteczne zapotrzebowanie powinno opierać się na zaakceptowanym obciążeniu i zmierzonych lub potwierdzonych stratach, a nie na sumie znamionowych mocy rezerwowych. Odrębna ocena wydajności źródła wymaga maksymalnego równoczesnego przypadku usług i odtwarzania przy określonym wymaganiu redundancji. Poproś integratora telekomunikacyjnego o dowody pracy normalnej i w trybie zdegradowanym. Przekaż te przypadki dostawcy instalacji wiatrowej dla zdefiniowanego przyłączenia AC lub DC. Zachowuje to rozróżnienie między wkładem energii odnawialnej a mocą półki potrzebną do utrzymania usług łączności właściciela.