Zachowaj widoczne definicje parametrów znamionowych

Zapytaj, czy podana wartość RF dotyczy jednej nośnej, jednego toru nadawczego, całkowitej mocy przewodzonej na wyjściu czy równoważnej mocy promieniowanej. Uzyskaj specyfikację wejścia DC lub zmierzoną moc wejściową odpowiednio skonfigurowanego radia. Nie dodawaj wartości równoważnej mocy promieniowanej do zestawienia elektrycznego. Kierunkowe działanie anteny nie tworzy odrębnego odbiornika DC o mocy równej tej wartości równoważnej.

Uwzględnij rzeczywistą konfigurację radiową

Moc wejściowa może zmieniać się wraz z pasmami, trybami nadawania, aktywnymi torami i funkcjami energetycznymi zależnymi od ruchu. Zapisz ustawienia oraz stan usług powiązane z każdym odczytem. Jedno oznaczenie maksymalnej mocy RF nie jest rocznym harmonogramem zapotrzebowania, a demonstracja przy małym ruchu może nie pokazać wymaganej obwiedni mocy wejściowej. Uwzględniaj oddzielnie zasilane urządzenia transportowe i chłodzące tylko wtedy, gdy znajdują się poza zakresem licznika radia.

Gdy moc RF jest podana na tor, zachowaj skonfigurowaną liczbę torów jako kontekst radiowy. Nie zakładaj, że prosta suma daje całkowitą moc elektryczną wejściową albo rzeczywiste, zmienne w czasie zapotrzebowanie obiektu.

Poproś o dwa odrębne rezultaty projektu

Zespół sieciowy powinien zachować zaakceptowany zasięg i konfigurację radiową, a integrator zasilania otrzymać profil zapotrzebowania elektrycznego na wskazanej granicy wejściowej. Użyj tego profilu do porównania udziału energii wiatrowej oraz przypadków zasilania potrzebnych do zachowania łączności. Jeśli dostępna jest tylko moc wyjściowa RF, oznacz zapotrzebowanie elektryczne jako nierozstrzygnięte, zamiast wymyślać sprawność wzmacniacza. Przykłady stanów energetycznych Ericsson pokazują, dlaczego tryby radiowe mają znaczenie; nie potwierdzają ani poboru wejściowego tego radia, ani interfejsu zasilania MARSTON. RFQ powinno wymagać rzeczywistych danych elektrycznych, a nie mocy znamionowej turbiny dopasowanej do watów RF.