Jak traktować granicę między 0 i 360 stopniami w danych wiatru?

Krótka odpowiedź

Zero stopni i 360 stopni może oznaczać ten sam kierunek, ale program może traktować je inaczej. Potrzebna jest opisana normalizacja i klasyfikacja sektorów. Inaczej dane północne mogą być podzielone, pominięte lub wyświetlone jako fałszywy skok.

Normalizuj bez zmiany znaczenia

Sprawdź zakres i kody specjalne przed przekształceniem. Wartość poza zakresem może oznaczać brak, nie kąt do zawinięcia. Zachowaj jakość oddzielnie.

Dla ważnych kierunków użyj spójnego zakresu i opisanej północy. Oryginał obok normalizacji pozwala odtworzyć operację i oddzielić ją od poprawki ustawienia.

Określ sektory przechodzące przez północ

Sektor północny często obejmuje obie strony granicy. Ustal krawędzie przypisujące każdą obserwację dokładnie raz. Stosuj to samo dla sezonów i przyszłych danych.

Przetestuj wartości przed, na i za granicą. Wykrywa to wykres pomijający 360 stopni przy akceptowaniu zera. To obsługa danych, nie zmiana fizycznego wiatru.

Nie uznawaj skoków wykresu za gwałtowne obroty

Przejście z 359 stopni do 1 stopnia ma małą różnicę, choć zwykła linia pokazuje prawie cały zakres. Stosuj interpretację kołową, nie wniosek o gwałtownej zmianie z samego odejmowania.

Dokumentuj zakres, kody, zawijanie i sektory. Zapewnia to odtwarzalność bez wpływu granicy formatowania na przeszkody, energię kierunkową lub ekspozycję dominującą.